Informacja o tym, że Sandra Kubicka poroniła, wywołała w mediach falę komentarzy i współczucia. Strata ciąży jest jednym z najbardziej bolesnych doświadczeń, jakie mogą spotkać kobietę i parę. W Polsce temat poronienia wciąż bywa tematem tabu, a osoby, które go doświadczyły, nierzadko czują się osamotnione i niezrozumiane.
W artykule wyjaśniamy, jak wygląda proces żałoby po poronieniu, jak można sobie radzić z emocjami oraz w jaki sposób psycholog, psychoterapeuta i seksuolog mogą wspierać kobiety i pary po stracie dziecka.
Poronienie- nie tylko problem medyczny, ale i psychologiczny
Poronienie, niezależnie od jego etapu, jest doświadczeniem straty. Oznacza utratę marzeń, planów i wyobrażeń o przyszłości z dzieckiem. Kobieta i mężczyzna mogą przeżywać to zdarzenie w różny sposób, ale oboje potrzebują wsparcia.
Najczęściej pojawiające się emocje to:
- szok i niedowierzanie,
- smutek, przygnębienie, depresja,
- poczucie winy i obwinianie siebie,
- złość i poczucie niesprawiedliwości,
- lęk przed kolejną ciążą.
Etapy żałoby po poronieniu
Psychologowie wskazują, że proces żałoby może przebiegać podobnie jak w przypadku śmierci bliskiej osoby.
Typowe etapy to:
1. Zaprzeczenie – poczucie, że to nie mogło się wydarzyć.
2. Złość – bunt wobec losu, obwinianie siebie, partnera czy lekarzy.
3. Poczucie winy – „to moja wina, coś zrobiłam źle”.
4. Smutek i depresja – głęboki żal, utrata sensu życia.
5. Akceptacja – stopniowe oswajanie się ze stratą i powrót do równowagi.
Warto pamiętać, że żałoba nie przebiega liniowo- emocje mogą wracać falami nawet po wielu miesiącach.
Profesjonalne wsparcie może być kluczowe
Psycholog lub psychoterapeuta pomaga:
- nazwać i zrozumieć emocje,
- przejść przez żałobę w sposób bezpieczny,
- zmniejszyć poczucie winy,
- poprawić komunikację w parze,
- odbudować poczucie wartości i kobiecości/męskości.
Psychoterapia pary pozwala partnerom lepiej się usłyszeć, a także zrozumieć, że oboje mają prawo przeżywać stratę w inny sposób.
Jak różnie przeżywają stratę kobieta i mężczyzna?
Kobieta doświadcza straty również fizycznie- to jej ciało przechodzi zmiany hormonalne i zabieg. Często przeżywa pustkę i poczucie niespełnienia.
Mężczyzna nierzadko przyjmuje rolę „opiekuna”, skupiając się na partnerce, a swoje emocje spycha na dalszy plan. Jego żałoba bywa mniej widoczna, co nie znaczy, że mniej realna.
Seksualność i intymność po poronieniu
Poronienie wpływa także na życie intymne.
Wiele kobiet odczuwa:
- spadek libido,
- lęk przed kolejną ciążą,
- ból podczas współżycia,
- poczucie utraty atrakcyjności.
Mężczyźni mogą unikać inicjowania bliskości z obawy przed zranieniem partnerki. Dlatego warto korzystać ze wsparcia seksuologa, który pomoże odbudować poczucie bezpieczeństwa i radości z intymności.
Jak wspierać parę po poronieniu?
- Uznaj stratę – nawet wczesna ciąża to dla rodziców realne dziecko.
- Słuchaj i bądź obecny – nie pocieszaj banalnymi słowami typu „jeszcze się uda”.
- Daj czas na żałobę – każdy przeżywa ją w swoim tempie.
- Proponuj pomoc praktyczną – np. w codziennych obowiązkach.
- Zachęcaj do profesjonalnego wsparcia – psychoterapia indywidualna lub dla par.
Historia Sandry Kubickiej zwróciła uwagę opinii publicznej na temat, który dotyka wielu kobiet i par. Poronienie to doświadczenie straty, które wymaga uznania, wsparcia i przestrzeni do przeżywania żałoby. Psycholog, psychoterapeuta i seksuolog mogą pomóc przejść przez ten trudny czas, odbudować relację i odzyskać poczucie sensu.
Bibliografia naukowa
1. Brier, N. (2008). Grief following miscarriage: A comprehensive review of the literature. Journal of Women’s Health, 17(3), 451-464.
2. Cuisinier, M. C., Kuijpers, J. C., Hoogduin, C. A., de Graauw, C. P., & Janssen, H. J. (1993). Miscarriage and stillbirth: Time since the loss, grief intensity and satisfaction with care. European Journal of Obstetrics & Gynecology and Reproductive Biology, 52(3), 163-168.
3. Adolfsson, A., & Larsson, P. G. (2010). Applying the grief theory of Kübler-Ross in an acute situation of miscarriage. Clinical Nursing Research, 19(3), 147-164.
4. Swanson, K. M. (1999). Effects of caring, measurement, and time on miscarriage impact and women’s well-being. Nursing Research, 48(6), 288-298.
5. Lee, C., & Slade, P. (1996). Miscarriage as a traumatic event: A review of the literature and new implications for intervention. Journal of Psychosomatic Research, 40(3), 235-244.
6. World Health Organization (2020). Mental health aspects of women’s reproductive health: A global review of the literature. Geneva: WHO.